Roy (40) begon zijn reis in een diep dal, maar beet zich vast in zijn herstel; met vallen en opstaan. Zijn moed om eerlijk naar zichzelf te kijken en zijn leven opnieuw op te bouwen is bewonderenswaardig. Dit is zijn verhaal.
Afgelopen juni trouwde ik met de vrouw van mijn dromen. Het was me gelukt. Ik had het helemaal voor elkaar. Twee lieve kindjes (uit een eerdere relatie) en dan nu eindelijk het geluk gevonden, waar we met z’n viertjes zo hard aan hadden gewerkt. We waren gelukkig. Oprecht. In elk geval, dat dacht ik.
We genoten van onze wittebroodsweken. Twee weken lang leefden we op een roze wolk. En toen viel alles uit elkaar. Mijn vrouw had een affaire met een collega – al zes maanden lang.
Een gezamenlijke vriendin was erachter gekomen en onder druk van haar moest mijn vrouw het opbiechten. Dat heeft ze uiteindelijk gedaan. Ze was overstuur. Huilend vertelde ze wat ze had gedaan. De stoppen sloegen volledig bij me door. Alles kwam eruit: boosheid, woede, ongeloof, verdriet, onmacht. Als een vulkaan. Alles was kapot. Ik heb haar de deur uit gezet en niet op een hele nette manier. Dat is het eerlijke verhaal.
Wat doe je dan als je leven instort en je totaal in paniek bent? Dan sla je op de vlucht. Gelukkig heb ik een goede verstandhouding met de moeder van mijn kids, dus die heeft ze direct opgevangen. Ik had de mogelijkheid om op de vlucht te slaan. Ik ben naar een goede vriendin gegaan en drie dagen lang liggen zwelgen in zelfmedelijden. Drank, drinken, dronken. Huilen, janken en schreeuwen. Tot ik helemaal op was.
Drie dagen zwelgen. Je bent slachtoffer, je bent zielig en bang. Maar je bent verantwoordelijk voor hoe je ermee omgaat en hoe je ermee gaat dealen. Je staat er nu alleen voor. Ik heb het geluk dat ik uit een hechte familie kom en fijne vrienden om me heen heb, Ze hebben mij gesteund op iedere mogelijke manier. Vooral veel te praten, dat is zo fijn, zeker in het begin. Maar uiteindelijk gaan zij naar huis en moet je het zelf dragen, hoe lief en begripvol je omgeving ook voor je is.
Gelukkig leven we in een tijd en een land die zorg en specialisten kan bieden. Dus als ik een advies mag geven, maak hier gebruik van! Ik heb een lieve psycholoog gezocht, en gevonden in Hester Schaart. Er zullen er vast nog meer zijn zoals zij, maar voor mij is ze een baken geweest in deze chaos die mijn leven is geworden.
Inmiddels gaat het stapje voor stapje beter, al ben ik er nog lang niet. Op advies van Hester ben ik gaan schrijven en ik vind het nog leuk ook. Het geeft me rust en zorgt ervoor dat mijn overactieve brein, vol met gedachten, rust krijgt. Ik ben daarnaast een weekje naar Ierland geweest om mijn hoofd leeg te maken (wat deels lukte) en ik ben weer gaan sporten en iets gezonder gaan leven. Kleine stapjes vooruit.
Een aantal tips die mij hebben geholpen de afgelopen periode:
We zijn nu bijna 4 maanden verder en ik heb nog een hoop te doen. Aan mezelf werken vooral. Ik heb regelmatig terugvallen. Het is en blijft een klote periode, waarbij je continue jezelf tegenkomt. Verdriet, boosheid, angst en zorgen die je dagen beheersen. Die emoties zullen hoogstwaarschijnlijk nog wel even blijven. Ik ga ze niet langer meer uit de weg. Ik verdoof ze nog weleens, met drank en veel sigaretten, maar daar wordt aan gewerkt. Ik kom er langzaamaan achter wie ik ben en wie ik niet meer wil zijn. Ik geloof nog steeds in liefde en ik heb nog een hoop te geven. Die liefde geef ik nu nog meer aan mijn kids, familie en vrienden. Maar nóg meer aan mezelf. Ik mag er zijn. Ik sta nog steeds rechtop. Ik ben een enorme vechter gebleken.
En mijn vrouw? Ik houd nog steeds heel veel van haar en dat zal nooit over gaan. Ik heb tijdens deze periode ook geleerd om te vergeven en begrip te tonen. In een relatie is er niet één iemand schuldig of fout. Het loopt mis omdat het ontbreekt aan aandacht, gesprekken voeren en vooral niet naar elkaar luisteren. Juist nu, probeer ik te luisteren naar wat zij wil, en vooral wat ik zelf wil. Zij wil alleen verder. Dat doet ongelooflijk veel pijn. Maar dat is mijn pijn. Als we elkaar zien of spreken maakt me dat blij. Maar als zij niet bij mij wil zijn…
Ik kan haar niet dwingen. Ik gun haar al het geluk. Daarom ben ik met haar getrouwd. We gaan goed uit elkaar en zijn nog steeds elkaars beste maatjes maar zien elkaar voorlopig even niet. Ik mis vooral mijn beste maatje en hoop dat ik die later ooit weer terugkrijg.
Maar deze periode kies ik volledig voor mezelf. Dat probeer ik in ieder geval. Scheid heb je, nu schijt krijgen! Iedereen heeft een mening. Iedereen heeft advies. Maar niemand weet écht wat jij doormaakt. Dus luister naar jezelf. Duik in het onbekende – het levert je zoveel op. Nieuwe inzichten en mogelijkheden, die verschijnen ook. Steeds vaker. Zoals deze blog. Nooit gedacht dat ik dit zou doen.
Dit is voor mij de zoveelste eerste nieuwe stap. En dat in vier maanden tijd.
Dat was me niet gelukt als ik nu nog was getrouwd.
Roy (40 jaar)
Een scheiding kan voelen als een soort existentiële aardverschuiving. Niet alleen vanwege het verlies van een geliefde, maar vanwege de impact op wie je denkt te zijn.
Je brein wil controle houden. Maar je systeem raakt ontregeld: je slaapt minder, denkt meer. Je vraagt je af wat je anders had moeten doen. Misschien pieker je. Misschien voel je boosheid. Of leegte. Wat je meemaakt is rouw.
Veel mannen proberen eerst de ratio-route:
Maar emotioneel herstel vraagt iets anders. Iets wat je misschien al jaren hebt uitgesteld: stil durven staan bij wat jíj nodig hebt. Bij wat je voelt, wie ben jij zonder die relatie?
Dat klinkt groot. Dat ís het ook. Maar het is ook het begin van iets nieuws.
Wat werkte voor Roy? Niet de zoveelste tip. Niet de mening van vrienden. Maar een plek waar hij kon:
Dan is dit het moment om te kiezen voor jezelf. Ontdek hoe 1:1 coaching je helpt bij het verwerken van je relatiebreuk en het hervinden van je kracht.
Je komt sterker en zelfverzekerder uit deze ervaring. Je leert lessen die je meeneemt naar de toekomst — naar gezondere, meer bevredigende relaties.
Meer dan 25 jaar ervaring als psycholoog.
Meer dan 1000 cliënten geholpen in NL & BE, zowel online als offline.
Verschenen in o.a. de Men’s Health, het AD en andere publicaties.