Soepel neemt hij plaats in de stoel en met een zelfverzekerde blik kijkt hij me aan. De vermoeidheid rond zijn ogen is verdwenen en ze lijken zelfs zo nu en dan weer te stralen. Zo kwam Daniël 2 maanden niet bij mij binnen. Vandaag hoop ik het traject met hem te kunnen afronden.
Hoe kijk je terug op de afgelopen periode en alles wat er gebeurd is?
Daniël haalt diep adem alsof hij een aanloop lijkt te nemen in het antwoord.
Ik heb heel lang getwijfeld of ik de relatie wel of niet zou beëindigen. Vooral omdat ik wist hoe mijn ex zou reageren. Die zou zelf nooit deze stap durven zetten. Daarvoor was ze in onze relatie simpelweg veel te afhankelijk van mij. En juist van dat vervelende gevoel wilde ik mezelf bevrijden. Dat gekmakende geleun op mij. Niet langer het juk hoeven dragen van haar lage zelfbeeld en alles wat daar om heen hing.
Je verwijt het jezelf niet meer dat jullie niet langer samen zijn?
Luister, ik besef me heel goed hoe ze mij nodig had. Dus nogmaals, ik heb het er destijds echt heel moeilijk mee gehad. En soms is dat akelige gevoel er nog als ik haar in de supermarkt of in de stad tegenkom, maar het ging gewoon echt niet meer. Ik kon het niet langer opbrengen om energie in die relatie pompen en daar gevoelsmatig niets voor terug te krijgen. Want als ik eens wat had, gedoe op het werk of iets wat mij dwars zat, dan kreeg ik nul support van haar. Dus nee, ik wilde niet langer doormodderen. En ja, ik ben blij dat ik voor mezelf deze stap heb durven zetten. Ik moest voor mezelf kiezen om verder te kunnen. De beslissing die ik heb genomen voelt nu als een bevrijding, pure opluchting. Eigenlijk had ik het veel eerder moeten doen.
Durf je nu te stellen dat je er echt klaar mee bent en dat als ze weer contact zoekt je de verleiding kunt weerstaan?
Ja, dit is geweest. Al besef ik me maar al te goed dat we het op veel momenten ook erg leuk hadden samen. Het was een pijnlijk besluit en ik heb er veel verdriet van gehad en best veel van wakker gelegen. Maar ik heb me voorgenomen, dit nooit meer. Geen afhankelijke partner voor mij.
Durf je alweer vooruit te kijken en zie je jezelf ooit weer samen met iemand?
In de toekomst ooit weer een liefdesrelatie, bedoel je? Dat lijkt me hartstikke leuk en gezellig. Daar sta ik misschien op termijn wel weer voor open. Maar dan wel met behoud van de vrijheid in mijn hoofd, zoals ik die inmiddels heb mogen ervaren naar aanleiding van onze gesprekken en de online training. Maar voor nu is het goed zo.
Wat opvalt aan het verhaal van Daniël is hoe helder en doordacht zijn keuze uiteindelijk voelt. Maar wat vaak onzichtbaar blijft, is het innerlijke proces dat eraan voorafgaat: de maanden van twijfel, schuldgevoel, en het zoeken naar rechtvaardiging.
Voor veel mannen is het verbreken van een relatie waarin ze zichzelf zijn kwijtgeraakt geen gemakkelijke stap. Ze voelen zich verantwoordelijk, ook al was de balans al lange tijd zoek. Gevangen tussen loyaliteit aan de ander en trouw zijn aan jezelf. Het is vaak een botsing tussen je gezonde verstand en je hechtingsstijl (en dat geldt ook voor je partner).
Ben je bijvoorbeeld angstig gehecht? Dan kan het idee om iemand achter te laten je overvallen met schuld en verdriet, zelfs als jij degene bent die structureel tekort kwam.
Ben je vermijdend gehecht? Dan kan het zijn dat je lang hebt volgehouden uit plichtsgevoel of vermijding van conflict — en dan alsnog geraakt wordt als de ander plots toch contact zoekt.
En zo worden beslissingen niet alleen emotioneel, maar existentieel:
Wie ben jij als je niet meer ‘de redder’ bent? Wat blijft er over als je het juk aflegt?
Want als je van jongs af aan hebt geleerd dat liefde iets is wat je moet “verdienen” door hard te werken, anderen te dragen of altijd beschikbaar te zijn — dan voelt het verlaten van iemand die op jou leunt als verraad. Zelfs als het je kapot maakt.
Je breekt dan niet alleen met een partner, maar met een diep geworteld patroon.
Wat Daniël zegt, is essentieel: “Ik moest voor mezelf kiezen om verder te kunnen.”
Dat is de omslag van blijven dragen wat niet van jou is — naar jezelf toestaan iets anders te willen. Iets gezonders. Iets wat voedt in plaats van uitput.
Maar dan begint het echte werk:
Daniël zegt: “Geen afhankelijke partner voor mij. Nooit meer.” Dat klinkt krachtig. Maar de vraag is: wat is daarvoor nodig?
Want als je niet bewust je eigen hechtingspatronen onderzoekt, is de kans groot dat je onbewust wéér in een vergelijkbare dynamiek belandt — of dat je het risico op verbinding helemaal gaat vermijden.
Herstellen begint dus niet alleen met het verbreken van de relatie. Het begint met begrijpen waarom je in die relatie bleef, wat jou aantrok, en wat jou uiteindelijk uitputte. Herstellen begint met erkennen wat je voelt — en waarom
In 1:1 coaching werk ik met mannen zoals jij.
Mannen die veel kunnen dragen, maar zichzelf op een punt tegenkomen waar de oude strategieën niet meer werken. Daar ligt geen zwakte. Daar ligt een kans op werkelijke groei.
We kijken naar:
Ben jij op een punt dat je denkt: “ik trek dit niet meer alleen”? Of heb jij het lef gehad om voor jezelf te kiezen — maar voel je dat er nog iets schuurt?
Dan begint hier de echte transformatie.
Meer dan 25 jaar ervaring als psycholoog.
Meer dan 1000 cliënten geholpen in NL & BE, zowel online als offline.
Verschenen in o.a. de Men’s Health, het AD en andere publicaties.